220, 206..
W późnym antyku kamienne labra ukształtowane w postaci podłużnych, obłych wanien, ze względu na trwałość materiału często wykorzystywano wtórnie w charakterze sarkofagów (jak np. w przypadku obiektu pochodzącego z mauzoleum Hadriana czy z mauzoleum Teodoryka Wielkiego w Rawennie) lub wielkich chrzcielnic kościelnych (jak w katedrze mediolańskiej).
Nazywano tak również ozdobny basen przeznaczony do zbierania wody wypływającej z fontanny, jaki odnaleziono np. w rozległym atrium pałacu Galeriusza w GamzigradzieGamzigrad-Romuliana: Palace of Galerius. Nomination dossier for the UNESCO World Heritage List, 2005, s. 16.. Potem coraz częściej nazwę tę odnoszono także do naczynia z wodą oczyszczającą (lustralną) umieszczanego przy wejściu do świątyni do rytualnych ablucji. W późniejszym czasie obiekt ten i obyczaj został przejęty przez chrześcijaństwo w postaci kościelnej kropielnicy.
Ponadto w gospodarstwie domowym nazywano tak szerokie, płaskie naczynie przeznaczone do przechowywania oliwy w osobnym pomieszczeniu gospodarczym (tzw. cella olearia), a niekiedy wina (w cella vinea);