Powódź w Sanoku w 1907 – powódź, która nawiedziła Sanok na początku kwietnia 1907 wskutek zatoru lodowego na Sanie i wylewu tej rzeki.
Geneza W XIX wieku groźne wylewy Sanu w Sanoku miały miejsce w latach 1845 i w 1867, aczkolwiek w tych latach wystąpiły w porze letniej. Stan wody był wtedy większy niż poziom odnotowany w 1908.
W okresie przed 1907 wylewy Sanu zdarzały się co kilka lat, a bezpośrednio przed występowały już co rok. Po wcześniejszych przypadkach wylewów Sanu miejscowy budowniczy Karol Gerardis proponował zainicjowanie regulacji rzeki oraz ubezpieczenie jej brzegów, czego nie dokonano.
Przebieg thumb|240px|Powódź w Sanoku w 1907 thumb|240px|Zalany teren przy ulicy Podgórze i na Błoniu podczas powodzi thumb|240px|Widok ze wzgórza miejskiego Wobec ocieplenia w połowie marca 1907 władze c. k. starostwa powiatu sanockiego wnioskowały do rządu o skierowanie oddziału pionierów celem wysadzenia zatoru lodowego na Sanie pod Międzybrodziem. Przybyły z C. K. Namiestnictwa do Sanoka inżynier nie zdecydował się na wezwanie pionierów. Od tego czasu zaniepokojenie budził także zator lodowy utworzony na Sanie powyżej Mostu Olchowieckiego i sięgający 8-10 m.