Mieli dwóch synów: zmarłego w dzieciństwie Karola Filipa (1833-1837) i Wilhelma Ludwika (1834–1878). Od 1828, przy finansowej pomocy starszego brata Wilhelma, wówczas już wziętego lekarza, rozpoczął samodzielną działalność. Początkowo otworzył warsztat i sklep w domu Celińskiego na Krakowskim Przedmieściu pod nr hip. 448, później w jednej z dwu własnych kamienic nr hip. 378 (posiadał jeszcze sąsiednią o nr hip. 377 – obie rozebrano w 1867). W 1863 przeniósł się do kamienicy Emmela na Mazowieckiej pod nr hip. 1350. Ostatecznie w 1864 wrócił na Krakowskie Przedmieście do domu Karola Beyera na rogu ul. Królewskiej (nr hip. 412a). W roku 1864 Karol Filip Malcz zakończył swoją aktywność zawodową i przekazał firmę bratankowi żony Augustowi Teodorowi Wernerowi. Zmarł nagle w Ozorkowie podczas wizyty u rodziny Wernerów. Został tymczasowo pochowany w ich grobowcu na cmentarzu luterańskim w Ozorkowie a później przeniesiony na Cmentarz ewangelicko-augsburski w Warszawie do grobu oznaczonego AIF/1/28. mały|Grób Karola Filipa Malcza na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie thumb|Wąskie Krakowskie Przedmieście w Warszawie przed 1865 r. - Czteropiętrowy dom pośrodku to nr hip. 378 thumb|left|Buliera z Fabryki Wyrobów Srebrnych Malcza ze zbiorów Muzeum Warszawy
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Karol Filip Malcz · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.