Anisosticta bitriangularis – gatunek chrząszcza z rodziny biedronkowatych.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1824 roku przez Thomasa Saya pod nazwą Coccinella bitriangularis. Jako miejsce typowe wskazano Terytoria Północno-Zachodnie. Epitet gatunkowy oznacza po łacinie „dwutrójkątny” i nawiązuje do dwóch trójkątnych grup plamek na przedpleczu holotypu. Do rodzaju Anisosticta przeniósł go w 1899 roku Thomas Lincoln Casey.
Morfologia Chrząszcz o wydłużonym, grzbietobrzusznie przypłaszczonym ciele długości od 3 do 4 mm i szerokości od 1,9 do 2,4 mm. Głowa jest czarno-żółta, zaopatrzona w nadustek o krawędzi wierzchołkowej ściętej i wierzchołkowych kątach wystających ku przodowi. Przedplecze jest żółte z czarnymi plamkami, u populacji z północy zasięgu pozlewanymi w parę dużych plam. Pokrywy mają żółte tło z czarnymi kropkami, które u bardziej północnych populacji zlewają się coraz bardziej, aż wreszcie u form skrajnie północnych tworzą trzy podłużne przepaski. Epimeryty śródtułowia i zatułowia mają jasne ubarwienie. Brzegi boczne odwłoka również są jasne.