Popierał przemysł krajowy, był wspólnikiem fabryki likieru w Lipowcach, fabryki krochmalu w Świrzu. Odkrył złoża gipsu i produkował go jako nawóź i materiał budowlany. Po nastaniu autonomii galicyjskiej (1867) poświęcił się także pracy publicznej. Przez 12 lat był prezesem Rady c. k. powiatu przemyślańskiego. Jego staraniem powstały pierwsze szutrowane drogi, był fundatorem szkół i kas gminnych. Był członkiem Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego, Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń w Krakowie, Galicyjskiego Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego i innych. Był autorem broszur oraz pisał artykuły drukowane w „Gazecie Narodowej”.
Zmarł pod koniec grudnia 1892 we Lwowie. Został pochowany na tamtejszym Cmentarzu Janowskim 29 grudnia 1892. Jego majątek ziemski odziedziczyli synowie.
Publikacje Polacy i słowianizm (1871) Myśli do programu (1876) Über die Eigentumsfrage in Galizien
Uwagi
Przypisy
Bibliografia