Powierzchnia oprószona, błyszcząca, szarobrązowa do ciemnobrązowej, nieco jaśniejsza na szczycie. Podstawa przyczepiona do liści buka mocną włókienkowatą grzybnią. Miąższ Zapach niewyraźny lub mączny, po pewnym czasie przypominający rzodkiewkę. Cechy mikroskopowe Podstawki 22–28 × 5,5–7 µm, maczugowate, 4-zarodnikowe, ze sterygmami o długości 4–5,5 µm. Zarodniki 8–10,9 × 3,5–4,9 µm, wąsko pipetowate do prawie cylindrycznych, gładkie, amyloidalne. Cheilocystydy 13,5–40 × 4,5–10 µm, maczugowate lub nieregularne, pokryte rzadkimi i nierównomiernie rozrzuconymi, raczej grubymi, prostymi lub słabo rozgałęzionymi, czasami wygiętymi naroślami. Pleurocystyd brak. Strzępki w skórce trzonu o szerokości 2–3 µm, gładkie lub nieco chropowate, pokryte prostymi lub bardzo rozgałęzionymi naroślami mającymi tendencję do tworzenia gęstych mas. Sprzążek występują w strzępkach wszystkich części grzyba. Gatunki podobne Podłoże – opadłe liście buka – jest charakterystyczne dla tego gatunku, ale na liściach tych występują także inne gatunki grzybówek, na przykład grzybówka mleczajowa Mycena galopus. Jednak na odróżnienie tego gatunku od innych podobnych wystarczy zestaw cech: siedlisko, chrząstkowy trzon, który zwykle jest wyraźnie zakrzywiony w dolnej części, cheilocystydy z palcowatymi naroślami, wąskie zarodniki i (głównie) mączny zapach.