Wilhelm Beck (ur. 26 marca 1885 w Triesenbergu, zm. 20 stycznia 1936 tamże) – liechtensteiński polityk, prawnik i publicysta, założyciel pierwszej w historii Księstwa partii politycznej – Chrześcijańsko-Społecznej Partii Ludowej, uczestnik zamachu stanu z 1918 roku, poseł Landtagu w latach 1914-1928 i 1932-1934, przewodniczący Landtagu w latach 1922-1928.

Życiorys Wilhelm Beck urodził się w Triesenbergu jako syn Wilhelma i Karoliny, z domu Schädler.

Edukacja i kariera prawnicza mały|Beck (po lewej) i Emil Beck przed Pałacem Federalnym Szwajcarii, 1920. W dzieciństwie Beck uczęszczał do szkół podstawowych w Triesenbergu i Vaduz, a następnie w szkołach handlowych w Feldkirch i St. Gallen, gdzie zdawał maturę. W latach 1905–1911 studiował prawo na Uniwersytecie Zuryskim, gdzie w roku 1911 uzyskał stopień doktora nauk prawnych.

Karierę zawodową rozpoczął w ubezpieczalni w Genewie, gdzie pracował rok, a następnie do 1914 roku pracował w biurze prawniczym w St. Gallen. W 1914 roku założył własną kancelarię w Vaduz, a od 1926 roku współpracował z Aloisem Ritterem.