Wilhelm Beck i jego partia zdecydowanie popierała rozwiązanie unii celnej z Austrią w 1919 roku i podpisanie nowej z sąsiadami z drugiego brzegu Renu w 1923. Popierał również wprowadzenie franka szwajcarskiego jako waluty rok później.
Sparkassaskandal i końcowe lata życia Wilhelm Beck uczestniczył w Sparkassaskandal, czyli aferze finansowej, która wybuchła w związku z przekrętami finansowymi w Liechtensteińskim Banku Narodowym – od 1923 do 1928 pełnił funkcję prezesa zarządu. Skandal ten zmusił rząd Gustava Schädlera do dymisji i doprowadził partię VP do upadku. Od 1929 roku było prowadzone postępowanie sądowe przeciwko całemu zarządowi, a potem od 1932 przeciwko samemu Wilhelmowi, w wyniku którego został skazany w 1935 roku na zapłacenie odszkodowania, czego nie zdążył spełnić, gdyż w niespełna rok później zmarł. Sparkassaskandal wywołał w małym księstwie burzę polityczną. W 1928 roku, kiedy wybuchła afera, partia Becka zdobyła zaledwie 4 mandaty (pięć mniej niż w poprzednich wyborach), natomiast dwa lata później w 1930 nie weszła do parlamentu.