Kozbi (biblijny hebr.: כָּזְבִּי, tł. Kozbī; akadyjski: Kuzābatum) – Midianitka pochodząca z rodu królewskiego, starotestamentowa postać biblijna, której związek z Izraelitą stał się przyczyną plagi. Kozbi wspomniana jest w Księdze Liczb (25:6-16).
Życiorys Księga Liczb nazywa ją „córką Sura”, wybitnego Midianity i żoną lub konkubiną Izraelity Zimriego. Bóg Żydów był przeciwny wiązaniu się Izraelitów z Midianitami i wynikającemu z tego oddawaniu czci bożkowi Baalowi. Polecił Mojżeszowi zabić wszystkich Izraelitów, którzy oddawali cześć Baalowi.
Zabójstwo Gdy Izraelici rozbili obóz w Abel-Szittim, odeszli od prawa Bożego, pogrążyli się w nierządzie z miejscowymi kobietami, nagannym z punktu widzenia Boga i w konsekwencji oddawaniu boskiej czci Baalowi. W momencie, w którym do obozu weszła Kozbi z Izraelitą Zimrim, Żydzi płakali pod Namiotem Spotkania z powodu plagi wywołanej Bożym gniewem. Parę dostrzegł wnuk proroka Aarona - Pinchas (syn Eleazara), który wszedł za nimi do namiotu Zimriego i zabił oboje, nabijając ich na włócznię poprzez łono Kozbi.