Uczestniczyła w II powstaniu śląskim (sierpień 1920) i w III powstaniu śląskim (1921).

W latach 1922–1939 działała społecznie, pełniła mandat radnej Rady Miasta Lwowa, była członkinią Związku Powstańców Śląskich i Przysposobienia Wojskowego Kobiet.

Podczas II wojny światowej wysiedlono ją do Rzeszowa, gdzie podjęła działalność konspiracyjną w ZWZ-AK. Po wojnie została aresztowana przez NKWD. Kontynuowała pracę nauczycielską w szkołach w Rzeszowie. Zatrudniona była między innymi w I Liceum Ogólnokształcącym w Rzeszowie jako nauczycielka języka rosyjskiego. Była członkinią Związku Bojowników o Wolność i Demokrację.

Zmarła 12 grudnia 1984 w Rzeszowie. Została pochowana na cmentarzu Pobitno w Rzeszowie 17 grudnia 1984.

Jej mężem był Władysław Sołowij, także powstaniec śląski. Mieli córkę.