Edward StarzeńskiW ewidencji urzędników Austro-Węgier był określany w języku niemieckim jako „Eduard Graf Starzeński”. herbu Lis (ur. 1854 lub 1855 w Górze Ropczyckiej lub w Sędziszowie, zm. 11 września 1909 w Podgórzu) – hrabia, c. k. urzędnik samorządowy.
Życiorys Urodził się 3 października 1854 lub 13 października 1855 w Górze Ropczyckiej bądź w 1855 w Sędziszowie). Był synem Kazimierza Starzeńskiego (1807-1877) i Marii z domu Smorągiewicz (1830-1903). Jego rodzeństwem byli: Julia (ur. 1857, żona Mieczysława Deisenberga, a potem Czesława Zapalskiego), Kazimiera (ur. 1858, żona Tytusa Lemera), Karol (1860-1921).
Ukończył naukę w gimnazjum w Krakowie, a następnie studia na Uniwersytecie w Innsbrucku. Wstąpił do służby administracyjnej Austro-Węgier. Był zatrudniony w starostwach w Bozen, Schwaz, Wiedniu, Korneuburgu. Około 1889 został przeniesiony Sanoka w Galicji i od tego czasu był tam komisarzem w starostwie c. k. powiatu sanockiego. Stamtąd w styczniu 1890 został przeniesiony do Krakowa i odtąd był komisarzem starostwa c. k. powiatu krakowskiego do Krakowa••. Od około 1892 do 1896 był sekretarzem namiestnictwa w C. K. Namiestnictwie we Lwowie, skąd od około 1893 w tym charakterze był przydzielony do starostwa w Krakowie••.