Psychoterapia systemowa – grupa szkół terapeutycznych inspirowanych podejściem systemowym, psychologią systemową i ogólną teorią systemów. Występuje zarówno w formie terapii, jak i psychoterapii. Zwana także interakcyjną. Jej rozwój przypada na lata 40. i 50. w USA.
Przyczynowość w teorii systemów ma charakter cyrkularny, a nie liniowy (przyczynowo-skutkowy). Cyrkularny oznacza, że „a” powoduje „b”, które wpływa na „c”, które zwrotnie oddziałuje na „a”.
W ramach psychoterapii systemowej dokonuje się różnych podziałów. Kurt Ludewig (1995) proponuje podział na trzy szkoły terapii systemowej: strukturalną, strategiczną, systemową;
natomiast Nichols (1984): komunikacyjną, strukturalną, strategiczną.
Teoria Systemów Rodzinnych Murraya Bowena Założenia teoretyczne System może funkcjonować na różnych poziomach efektywności – od poziomu optymalnego po dysfunkcjonalny. Najistotniejsze mechanizmy i pojęcia tego ujęcia to: Poziom zróżnicowania ja każdego człowieka można opisać na kontinuum od fuzji (z systemem rodziny pochodzenia) do zróżnicowania. trwałe-ja pseudo-ja nie-ja (solid self) (pseudo self) (no self)