Jan Madejski (ur. 12 maja 1925 w Książu Wielkim, zm. 21 października 2000 w Warszawie) – polski inżynier, profesor nauk technicznych, specjalista w zakresie termodynamiki i wymiany ciepła, twórca szkoły przepływów dwufazowych w Polsce, członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk.

Życiorys Syn Władysława Madejskiego i Ireny z d. Świętochowskiej. Ojciec Jana Madejskiego był zawodowym oficerem lotnictwa wojskowego, w okresie II wojny światowej służył jako podpułkownik w Anglii, w latach 1946–1947 pełnił funkcję komendanta Oficerskiej Szkoły Lotnictwa w Dęblinie.

W czasie okupacji niemieckiej Jan Madejski uczył się na tajnych kompletach w Gimnazjum im. Tadeusza Reytana w Warszawie i w 1943 roku uzyskał w nim maturę, po czym studiował na tajnej Politechnice Warszawskiej. Był żołnierzem Armii Krajowej. W 1944 roku wstąpił ochotniczo do 1 Armii Wojska Polskiego, uczestniczył w walkach o Wał Pomorski i został ciężko ranny.