Od około 1874 do około 1879 był członkiem C. K. Powiatowej Komisji Szacunkowej w Kałuszu, ponownie około 1882/1883. Od około 1885 do około 1889 był jednym z dyrektorów Powiatowej Kasy Oszczędności w Kałuszu. Od około 1887 do około 1894 był kuratorem Fundacji Dobroczynnej Sikorskich (założonej przez Mariannę Sikorską z domu Kołłątaj; wspierającą zakłady głuchoniemych i ociemniałych m.in. Zakład Ciemnych we Lwowie; majątek zakładowy stanowiły dobra Trześniów i Buków). Działał we władzach Zakładu Wychowawczego dla Chłopców pod Opieką św. Antoniego z Padwy we Lwowie, był zastępcą członka dyrekcji od około 1893 do około 1905, a następnie od około 1905 do około 1912 członkiem dyrekcji. Od około 1890 był szacownikiem sądowym dóbr ziemskich przy C. K. Sądzie Obwodowym w Stanisławowie. W działającym w ramach Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń w Krakowie Zakładzie Ubezpieczenia Robotników od Wypadków dla Galicyi i Bukowiny we Lwowie był członkiem zarządu z grona przedsiębiorców oraz do około 1897 także członkiem wydziału administracyjnego, od około 1911 zastępcą przewodniczącego wydziału administracyjnego, a w ostatnich latach życia zastępcą prezesa zarządu.