Od 20 listopada 1924 sprawował stanowisko dowódcy 5 pułku Strzelców Konnych w Tarnowie, z którego 4 lutego 1927 został przeniesiony w stan spoczynku z dniem 30 kwietnia 1927. Na emeryturze pozostał w Krakowie. W 1934 jako pułkownik kawalerii w stanie spoczynku był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr V jako oficer przewidziany do użycia w czasie wojny i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Kraków Miasto.
22 września 1907 w Miejscu Piastowym poślubił Annę Trzecieską herbu Strzemię (1888-1926, córka Jana Trzecieskiego). Miał córkę Urszulę (1909-2001, żona Tadeusza Antoniego Mikułowskiego-Pomorskiego) i syna Jana (1910-1990). Opracował życiorys i wspomnienie „Zapomniany” w publikacji Generał Rozwadowski, poświęconej swojemu kuzynowi gen. Tadeuszowi Rozwadowskiemu.
Zmarł 23 stycznia 1957. Został pochowany w grobowcu Łętowskich na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.
Odznaczenia Krzyż Walecznych – dwukrotnie (po raz pierwszy przed 1923, po raz drugi przed 1924)