Jan Feliks Bradke (ur. 18 maja 1898 w Zambrowie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – polski nauczyciel, podporucznik administracji rezerwy Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Czesława i Walerii z domu Snarskiej, urodzony 18 maja 1898 w Zambrowie. Średnie wykształcenie zdobył w łomżyńskim gimnazjum męskim.
Należał do Polskiej Organizacji Wojskowej i w 1919 wstąpił ochotniczo do Wojska Polskiego. W szeregach 8 pułku artylerii ciężkiej oraz w czołówce sanitarno-kolejowej nr 42 „Wołyń” brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej.
W 1923 wystąpił z wojska i podjął studia na wydziale matematyczno-przyrodniczym Uniwersytetu Warszawskiego, równolegle studiował geografię. 1 lipca 1925 został minowany podporucznikiem rezerwy ze starszeństwem, a w dwa lata później ukończył naukę na uczelni.
Rozpoczął pracę jako nauczyciel w warszawskim Gimnazjum Męskim Wojciecha Górskiego. W 1935 wraz z żoną i starszą córką przeniósł się do Tomaszowa Mazowieckiego. Pracował jako nauczyciel fizyki, matematyki przyrody i geografii w tomaszowskim Gimnazjum i Liceum Humanistycznym Stowarzyszenia Szkolnego.