Leopoldia Parl. – rodzaj roślin z rodziny szparagowatych. Obejmuje 16 gatunków występujących w południowej, środkowej i wschodniej Europie, północnej Afryce, Makaronezji, na Kaukazie, w Azji Zachodniej i na Półwyspie Arabskim. Introdukowany do Danii, Belgii, Holandii i Wielkiej Brytanii, południowej Australii oraz Stanów Zjednoczonych.
W Polsce północną granicę swojego zasięgu osiąga szafirek miękkolistny L. comosa, spotykany na Dolnym Śląsku, na Wyżynie Małopolskiej, Lubelskiej i Roztoczu. Gatunek objęty jest ochroną i umieszczony w Polskiej Czerwonej Księdze Roślin jako gatunek zagrożony (EN).
Morfologia thumb|left|L. comosa Pokrój Wieloletnie rośliny zielne.
Pęd Podziemna cebula.
Liście Równowąskie, zgięte łękowato w dół, wydłużone, gładkie.
Kwiaty Dymorficzne, zebrane w wydłużone, luźne grono, wyrastające na głąbiku. Niekiedy z jednej cebuli wyrastają dwa kwiatostany. Kwiaty bezpłodne liczne, często w żywych barwach (niebieskie, fioletowe lub różowe), długoszypułkowe, tworzące kępkę na szczycie kwiatostanu. Kwiaty płodne rurkowate lub podługowato-urnowate, nieco grzbieciste, kanciaste i zwężone u gardzieli, zakończone sześcioma bardzo krótkimi płatkami z wierzchołków listków okwiatu, często w bladych kolorach (brązowe, fioletowe, czerwone, zielonkawe lub żółtawe).