Został żołnierzem C. K. Armii. Ukończył kształcenie w Wojskowej Szkole Kadetów w Mährisch Weißkirchen. W kawalerii został mianowany podporucznikiem z dniem 1 września 1887, a następnie awansowany na porucznika z dniem 1 listopada 1890, na rotmistrza 2 klasy z dniem 1 maja 1898, na rotmistrza 1 klasy z dniem 1 maja 1898. Od początku kariery oficerskiej służył w szeregach 13 Galicyjskiego pułku ułanów, ze sztabem w Złoczowie (od około 1890 był tam oficerem jego brat ppor. Wiktor Jordan-Rozwadowski, a od około 1897 także kuzyn ppor. Adam Jordan-Rozwadowski), gdzie od około 1894 do około 1895 był komendantem plutonu pionierów (według relacji rodzinnej od 1894 do 1896 służył w Wojskowej Szkole Jeździeckiej), a od około 1897 do około 1901 jako oficer nadkompletowy był skierowany do macierzystej szkoły kadetów Mährisch Weißkirchen, gdzie był instruktorem jeździeckim, a od około 1903 do około 1905 pełnił funkcję komendanta plutonu pionierów w 13 pułku. Czynnym oficerem 13 pułku ułanów pozostawał do 1908, zaś następnie figurował jeszcze w ewidencji tej jednostki jako oficer z przyznanym zaopatrzeniem do około 1910/1911.