Zmarł krótko po powrocie do Teheranu.
Pozostawił po sobie jedyną pracę - "Erster Reisebericht aus Persien", która ukazała się jeszcze w 1852 r. w trzecim tomie roczników Cesarsko−Królewskiego Zakładu Geologicznego w Wiedniu. Zgromadzone przez niego zbiory minerałów i obszerne, sporządzane szyfrem notatki (miały być prawdopodobnie przesłane do Wiednia) zniknęły po jego śmierci w tajemniczych okolicznościach. Kilka lat później pojawiły się jednak w Rosji, gdzie m.in. opis wejścia Czarnoty na Demawend opublikował w roku 1855 Nikołaj Chanykow w „Trudach Kaukazskogo Otdieła Imperatorskogo Russkogo Geograficzeskogo Obszczestwa”.
Przypisy
Bibliografia Golec Józef, Bojda Stefania: Czarnota Józef (1818-1852), w: "Słownik biograficzny Ziemi Cieszyńskiej" t. 2, wyd. 1, Cieszyn 1995, s. 40-41 ; Reychman Jan: Podróżnicy polscy na Bliskim Wschodzie w XIX w., Warszawa 1972, s. 269−275; Syniawa Mirosław: Czarnota Józef [w:] „Biograficzny słownik przyrodników śląskich”, t. 1, Centrum Dziedzictwa Przyrody Górnego Śląska, Katowice 2006, s. 62 .
Kategoria:Austriaccy mineralodzy Kategoria:Polscy mineralodzy Kategoria:Urodzeni w 1818 Kategoria:Zmarli w 1852