Po przejściu Dunajca w bród w rejonie Żabna wraz z grupą żołnierzy z rozbitych oddziałów 21 Dywizji Piechoty Górskiej przedarł się w pobliże Leżajska, gdzie po walce z Niemcami 17 września 1939 dostał się do niewoli.

Oficer Związku Walki Zbrojnej oraz Armii Krajowej, od 15 stycznia 1940 do 12 lipca 1942 zastępca komendanta oraz szef Referatu III Operacyjno-Szkoleniowego Obwodu Kozienice ZWZ-AK krypt. „Puszcza”, „Krzaki”, „Jeżyny”, „Bławatek”, „Ludwik” w Inspektoracie Rejonowym AK Radom.

Od 12 lipca 1942 do końca sierpnia 1944 r. komendant tegoż Obwodu. W połowie sierpnia 1944 w ramach akcji Burza mianowany dowódcą prze­widzianego do organizacji 172 Pułku Piechoty AK, w trudnych warunkach udało się zorganizować tylko I batalion 172 Pułku Piechoty AK, którym dowodził w ramach akcji „Burza” por. Władysław Molenda „Grab”. Pod koniec sierpnia 1944 został przeniesiony na stanowisko zastępcy komendanta Inspektoratu Rejonowego AK Radom. 25 grudnia 1944 awansowany do stopnia podpułkownika ze starszeństwem.

W styczniu 1945 wyjechał do Radomia w celu odtworzenia kontaktów konspiracyjnych. Po aresztowaniu przez UB, przewieziony do aresztu WUBP w Kielcach.