Regres nastąpił po 1984, gdy większość seniorów zakończyła kariery zawodnicze. Do reprezentacji narodowej nadal powoływani byli zawodnicy (D. Stadniuk, M. Szymanowski i M. Gawkowski), jednak zła sytuacja materialna sekcji wioślarskiej i pogarszający się stan przystani znacząco utrudniały działalność. Pewna poprawa bazy materialnej oraz wzrost liczby perspektywicznych zawodników nastąpił w 1989, gdy AZS Szczecin przejął sekcję wioślarską Czarnych Szczecin. AZS uzyskał w ten sposób Ośrodek Sportów Wodnych na wyspie Przymoście, a także m.in. M, Kolbowicza.
Lata 1992 do 2013 to okres największych sukcesów wioślarzy AZS Szczecin. Uczestniczyli w tym okresie we wszystkich igrzyskach olimpijskich. Dwóch zawodników zdobyło złoty medal olimpijski, startując wspólnie na czwórce podwójnej. Wioślarze AZS zdobywali też złote medale mistrzostw świata i Europy seniorów oraz akademickich mistrzostw świata. Na mistrzowskich imprezach międzynarodowych zdobywali też liczne medale innych kolorów. W tym czasie (w latach 2012-2013) przeprowadzono poważną modernizację i remont przystani klubuInfrastruktura klubów wioślarskich w Polsce. Inwentaryzacja bazy sportowej, Warszawa 2016, s. 18, msit.gov.pl [dostęp 2021-03-17]..