Sens miłości () – cykl pięciu artykułów napisanych przez Władimira Sołowjowa w latach 1892–1894 i prezentujących jego filozoficzne rozważania nad problematyką miłości erotycznej. Aleksiej Łosiew stwierdził, że w Sensie miłości Sołowjow miałby być „o wiele bardziej prorokiem niż uczonym-filozofem”.
Okoliczności powstania pracy Te artykuły Sołowjow napisał po dwukrotnym przeżyciu kryzysu miłosnego i opublikował pod wspólnym tytułem w czasopiśmie Zagadnienia Filozofii a Psychologii (). Pierwszy kryzys dotyczył rozstania z , po którym Sołowjow pogrążył się w wieloletni okres apatii. Nieodwzajemniona miłość do Sofii Martynowej (kobiety zamężnej) i związany z tym powtórny kryzys stały się okazją do zgłębienia problematyki miłości.
Treść Swoją teorię miłości Sołowjow budował w ramach swej filozofii wszechjedności. Rozwijając idee Uczty Platona, Sołowjow odrzuca materialistyczne i biologiczne ujęcie miłości i usiłuje wykryć jej sens mistyczny. Myśl Platona była szczytem antycznej świadomości na temat miłości, Sołowjow wzniósł się na szczyty chrześcijańskiego rozumienia tego uczucia.