Wraz ze służącym także w grupie „Kampinos” Stefanem Grzybem 15 sierpnia 1944 brał udział w pertraktacjach z dowództwem przechodzących przez Pociechy wojsk węgierskich, które – choć zakończone niepowodzeniem – odbywały się w przyjaznej atmosferze. Od następnego dnia jego batalion niósł transporty ze zrzutami z Puszczy Kampinoskiej do walczących powstańców w stolicy. W tym czasie, wskutek interwencji S. Grzyba witającego się ze stojącymi na drodze wojskami węgierskimi, marsz Polaków został przez nich przepuszczony. 19 sierpnia batalion dotarł do III Kolonii na Żoliborzu. Mimo odwrotu swojej jednostki do Puszczy, Grzyb z Sołtysikiem pozostał w Warszawie. Potem Sołtysik brał udział w walkach na Żoliborzu w szeregach II Obwodu „Żywiciel”. Służył jako bombardier w plutonie przeciwlotniczym 566 w składzie kompanii sztabowej. Po upadku powstania został wzięty przez Niemców do niewoli.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kazimierz Sołtysik (1918–1992) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.