W XIX wieku ziemniak stał się podstawą diety milionów mieszkańców kontynentu europejskiego i nieodzownym elementem wielu kuchni regionalnych. Jego znaczenie wzrosło do tego stopnia, że niektórzy badacze przypisują uprawie ziemniaka XIX-wieczny gwałtowny wzrost populacji Europy. Jednak przestawienie produkcji rolnej głównie na ziemniaki niosło także zagrożenia. Niska różnorodność genetyczna odmian uprawianych spowodowała, że były one znacznie mniej odporne na choroby niż odmiany i gatunki występujące w Amerykach. przywleczona zza oceanu zaraza ziemniaka wywołana przez lęgniowce z gatunku Phytophthora infestans zniszczyła w ciągu dwóch lat do 90% zbiorów ziemniaka w Irlandii. Doprowadziło to do wielkiego głodu i śmierci około miliona osób.
Morfologia thumb|Kwiaty thumb|Diagram kwiatowy ziemniaka1-działka korony2-płatki korony3-pręciki4-słupek thumb|Owoce Pokrój Pędy nadziemne tworzą tzw. krzak o zmiennym pokroju i ulistnieniu. Tworzy go 4–8 łodyg pionowo wzniesionych (krzak wyprostowany) lub w dole odgiętych (krzak rozesłany). Pędy silnie ulistnione tworzą tzw. krzak liściowy, a słabo ulistnione – łodygowy. Pędy osiągają zazwyczaj od 30 do wysokości, są nagie lub rzadko owłosione przylegającymi, pojedynczymi lub gruczołowatymi włoskami. Łodyga Gruba, mięsista, na przekroju okrągła lub kanciasta (trójkątna lub czworokątna).