Inna prośba to opisać, w którą stronę dana osoba była zwrócona określonego dnia o określonej porze lub aby danego dnia o określonej godzinie (podane godziny uwzględniały różnice czasu- wszystkie zdarzenia odbyły się równocześnie) wydać jakiś dźwięk, po czym opisać, jaki to był dźwięk, i gdzie był wydany. Odpowiedzi, które nadeszły zostały potem wydane w formie książki. Ben Vautier wysyłał listy o treści „Ja, Ben oznajmiam, że następujący podpis odniesiony do czegokolwiek nadaje temu czemuś status dzieła sztuki totalnej”.
thumb|Koperta wzorowana sztuką poczty przesłana przez Szwajcara H.R. Frickera (1990)
Inni artyści, mniej lub bardziej intensywnie wykorzystujący w swojej twórczości pocztę, czy był to główny nurt ich zainteresowań czy też tylko poboczny, to: Daniel Buren, Alan Kirili, Joseph Beuys, Yves Klein, Christian Boltanski, Douglas Huebler, Jan Dibbets, Eric Andreson i Robin Page.
W Polsce prekursorskim wydarzeniem tej sztuki była wystawa Antoniego Halora zatytułowana „Kopertografika”, otwarta 20 kwietnia 1966 roku z inicjatywy ówczesnych studentów UW Henryka Depty oraz Jolanty Słobodzian w warszawskim Salonie Debiutów na Krakowskim Przedmieściu.