W latach 1953–1958, wraz z Janem Kromanem, Jerzym Stankiewiczem, Januszem Ciemnołońskim, Ryszardem Massalskim, Kazimierzem Orłowskim tworzyła zespół opracowujący dokumentację odbudowy poszczególnych kamienic w Głównym Mieście i nad ogólnym planem odbudowy Długiego Pobrzeża, Wyspy Spichrzów, a także Starego Miasta w Elblągu.
12 czerwca 1965 roku Jadwiga Habela uzyskała stopień naukowy doktora nauk technicznych na podstawie dysertacji z pogranicza architektury i historii techniki pt. „Antonis van Obbergen, architekt i fortyfikator flamandzki z przełomu XVI i XVII w.” Promotorem pracy doktorskiej był prof. dr inż. Marian Osiński, a recenzentami: prof. dr Adam Bochnak z Uniwersytetu Jagiellońskiego, prof. mgr inż. Tadeusz Broniewski z Politechniki Wrocławskiej i prof. mgr inż. Jan Borowski. W 1975 roku otrzymała stopień doktora habilitowanego na podstawie dysertacji habilitacyjnej „Ratusz Staromiejski w Gdańsku. Pierwotny układ funkcjonalny i architektoniczny na tle budownictwa municypalnego Europy”. W roku 1990 została profesorem tytularnym.