W 1975, 1976 i 1979 wybierano go do Zgromadzenia Konstytucyjnego i następnie Zgromadzenia Republiki kadencji IA i IB (zasiadał w nim z przerwami). W ramach trzech rządów przejściowych od lipca 1974 do sierpnia 1975 był sekretarzem stanu w resorcie negocjacji międzynarodowych. W latach 1975–1976 minister handlu zagranicznego w gabinecie José Bapisty Pinheiro de Azevedo, następnie do 1978 minister bez teki w pierwszym rządzie Mario Soaresa (odpowiedzialny za turystykę i handel wewnętrzny). Od 1983 do 1985 sędzia Trybunału Konstytucyjnego (zrezygnował z funkcji). W 1985 powrócił do Zgromadzenie Republiki IV kadencji. Od 1 stycznia 1986 do 13 września 1987 wykonywał mandat posła do Parlamentu Europejskiego w ramach delegacji krajowej, w 1987 uzyskał reelekcję w wyborach powszechnych. Przystąił do frakcji socjalistycznej, został jej wiceprzewodniczącym (1986, 1987–1988); kierował także Komisją ds. Socjalnych i Zatrudnienia. zrezygnował z mandatu z dniem 20 lutego 1988, następnie został dyrektorem ds. prawnych w strukturach PE i urzędnikiem w Komisji Europejskiej.
Zmarł w wypadku drogowym w Mozambiku.
Odznaczenia Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Wolności (1994).