Tam mieszkała przez 40 lat.

W 1951 dokonała konwersji na katolicyzm.

W latach 1963–1977, kiedy jej przyjaciel, mentor i patron Carl Selig zmarł, mieszkała w jego domu w Neufahrn w Bawarii. Przebywała tam z córką.

Zmarła po krótkiej chorobie. Spoczęła na cmentarzu w Seeshaupt obok wnuka Oliviera.

Dziennik z I wojny światowej Od sierpnia 1914 do listopada 1918 Piete spisywała dziennik, w którym zawarła informacje na temat Piły, swojej rodziny i przyjaciół. Opisała pracę swojej babki w punkcie Czerwonego Krzyża na dworcu kolejowym w Pile.

Dziennik odnalazła przypadkowo po latach. Pierwsze wydanie ukazało się w 1982 (przedmowa – Horst Budjuhn, niemiecki pisarz i scenarzysta urodzony w Bydgoszczy, który krótko mieszkał w Pile). Drugie wydanie pojawiło się na rynku w 1984, a trzecie jako wersja kieszonkowa w 1986.

W 1998 ukazało się angielskie tłumaczenie dziennika There we’ll meet again. The young German girls diary of the First World War. Tłumacz Walter Wright odbył wędrówkę śladami autorki.