Eeva Elisabeth Joenpelto, po mężu Hellemann, pseud. Eeva Helle i Eeva Autere (ur. 17 czerwca 1921 w Sammatti, zm. 28 stycznia 2004 w Lohja) – fińska powieściopisarka i dziennikarka.
Życiorys i twórczość Urodziła się 17 czerwca 1921 w Sammantti. Była córką handlowca. Ukończyła Wyższą Szkołę Nauk Społecznych. Podróżowała, m.in. do Stanów Zjednoczonych i Polski. W latach 1945–1947 była redaktorem naczelnym pisma społeczno-kulturalnego „Nuori voima”. Od 1950 zajęła się wyłącznie pracą pisarską, zamieszkała w Helsinkach.
Uznanie przyniosła jej dopiero trzecia powieść Po prostu Johannes 1952, której tematyką jest stosunek człowieka do wartości materialnych i duchowych oraz konieczność dokonania wyboru między nimi. Podobne zagadnienia podejmowała również w późniejszych powieściach. Za najlepszy jej utwór uważana jest dwuczęściowa powieść: Dziewczyna w głębinie (1955) i Roziskrzone lata (1961). Tematyka utworu to m.in. konflikt pokoleń. Konflikt ten jest również jednym z tematów powieści Rycerz z mrocznych lasów (1966). Obok wspomnianej Dziewczyny w głębinie za jedną z lepszych jej powieści uważa się Gdzie ptaszęta śpiewają (1957), będącą jednocześnie najbardziej romantyczną spośród jej powieści.