Następnie wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Londynie w 1908 roku, razem z Edgarem Amphlettem, Leafem Daniellem, Cecilem Haigiem, Robertem Montgomerie i Martinem Holtem ponownie był drugi w szpadzie drużynowej. Kolejny medal zdobył na igrzyskach olimpijskich w Sztokholmie w 1912 roku, gdzie Brytyjczycy w składzie: Edgar Seligman, Robert Montgomerie, Percival Davson, Arthur Everitt, Sydney Martineau i Martin Holt zajęli drugie miejsce w szpadzie drużynowej. Był też szósty w szpadzie indywidualnej i florecie indywidualnym. Podczas igrzysk olimpijskich w Antwerpii w 1920 roku, był piąty we florecie drużynowym i siódmy w szpadzie drużynowej. Na igrzyskach olimpijskich w Paryżu w 1924 roku startował w kilku konkurencjach, do finału awansując tylko we florecie indywidualnym. Wycofał się jednak z rywalizacji zanim stoczył jakikolwiek pojedynek rundy finałowej. Startował także w olimpijskich konkursach sztuki na igrzyskach w Amsterdamie (1928) i igrzyskach w Los Angeles (1932), jednak nie zdobył medalu.