Pozbawienie portretów kontekstu historycznego jest zabiegiem celowym – artystka rzadko umieszcza na obrazach elementy, które mogłyby świadczyć o przynależności do konkretnego okresu w historii. Z tego względu postaci malowane przez Yiadom-Boakye nie mają butów (chyba że są to kapcie), ponieważ obuwie umożliwiałoby łatwe umiejscowienie portretowanej osoby w konkretnej epoce. Niejednoznaczność prac potęgują także charakterystyczne dla twórczości Yiadom-Boakye enigmatyczne i rozbudowane tytuły, takie jak m.in. Any Number of Preoccupations (2010) czy A Passion Like No Other (2012), które na pierwszy rzut oka zdają się nie mieć związku z przedstawianymi scenami i postaciami.
Artystka pracuje stosunkowo szybko – wskazują na to krótkie i ekspresyjne pociągnięcia pędzla. Nie wykonuje wstępnych szkiców i zazwyczaj improwizuje. Zwykle ukończenie obrazu zajmuje jej jeden dzień. W początkowej fazie jej twórczości używała przede wszystkim ciemnych i przytłumionych kolorów, jednak w późniejszych latach w jej palecie zaczęły pojawiać się także intensywne akcenty barwne. Jej obrazy to studia postaci przedstawionych w ponadnaturalnej skali na jednolitym, nieokreślonym tle. Osoby ukazane na obrazach często nawiązują kontakt wzrokowy z widzem.