Jahanestajsmania (Johannesteijsmannia H.E.Moore) – rodzaj roślin z rodziny arekowatych, czyli palm (Arecaceae). Obejmuje cztery gatunki. Trzy z nich są endemitami niewielkich obszarów na Półwyspie Malajskim. Najbardziej rozległy zasięg ma jahanestajsmania wysokolistna J. altifrons, aczkolwiek ma bardzo rozproszone stanowiska w jego obrębie – rośnie na Półwyspie Malajskim, na Sumatrze i w zachodniej części Borneo. Rośliny te rosną w podszycie lasów deszczowych i na nadmorskich klifach w miejscach wilgotnych. Nie znoszą odsłaniania i nie utrzymują się po wycięciu drzew, stąd zagrożone są wylesieniami i z powodu zakładania plantacji olejowca gwinejskiego.
Rośliny te, zwłaszcza jahanestajsmania wysokolistna, są bardzo poszukiwanymi i cenionymi roślinami ozdobnymi, sadzonymi przed hotelami, często w pojemnikach, poza tym w ekskluzywnych terenach zieleni w miastach malajskich. Liście tych palm używane są także do krycia dachów.
Nazwa rodzaju upamiętnia holenderskiego botanika Johannesa Teijsmanna (1808–1882), dyrektora ogrodu botanicznego w Bogor na Jawie.