Ściany o konstrukcji szachulcowej maskowało tynkowanie oraz historyzujący detal.

Pensjonat w ramach opłaty rocznej 860 marek dla Niemek i 1200 marek dla dziewcząt pozostałych narodowości oferował zamieszkanie wraz z ogrzewaniem i wyżywieniem. Ponadto w opłatę wliczano koszty oświetlenia, prania, opieki lekarskiej i leków niezbędnych podczas choroby. Dostępne były lekcje rysunku i malowania w wymiarze 8 godzin tygodniowo. Nauka konwersacji w językach angielskim i francuskim oraz nauka tańca lub gry na fortepianie była dodatkowo płatna.

Przypisy

Bibliografia Wydawnictwo Miejskie, Kronika Miasta Poznania – PENSJE, GIMNAZJA, LICEA, nr 4-2001, Zapomniana szkoła, Jakub Skutecki, s. 153–160, ISSN 0137-3552.

Kategoria:Architektura stylu szwajcarskiego w Poznaniu Kategoria:Budynki szkół i instytucji badawczych w Poznaniu Kategoria:Jeżyce Kategoria:Żeńskie organizacje edukacyjne