Twórczość Nkosi zajmuje się badaniem struktur władzy i polityki, zwłaszcza w dziedzictwie historycznym Południowej Afryki. Jej prace to często serie portretów lub widoków architektury o zgeometryzowanych formach i pastelowych kolorach. Budowle wybrane przez artystkę powstawały w latach 30. i 40. w RPA i związane były bezpośrednio z apartheidem. Wedle artystki, osoba Mandeli przysłoniła wiele innych postaci w walce z kolonializmem, dlatego na swoich pracach z serii Heroes eksponuje tzw. „słaby opór” i mniej znanych ludzi, chcąc ocalić ich przed zapomnieniem. Portretuje m.in. żony południowoafrykańskich przywódców, jak Winnie Mandele, feministkę Florynce Kennedy, piłkarza Jabu Mahlangu, który wsparł walkę z narkotykami, czy Anene Booysen, zgwałconą nastolatkę, której historia wzbudziła ogólnokrajową dyskusję na temat gwałtu.
W serii Gymnasium artystka zestawia minimalistyczny sztafaż białych, architektonicznych wnętrz z grupami afrykańskich atletek, wzorowanych m.in. na postaci Simone Biles, lecz bez wyraźnych rysów twarzy.