Bitwa pod Mołożowem – (zwana też bitwą pod Tuczapami lub bitwą między Starą Wsią a Tuczapami) – jedna z największych bitew powstania styczniowego na terenie Królestwa Polskiego, stoczona 19 maja 1863 roku
Przebieg bitwy 19 maja 1863 roku oddziały majora Jana Żalplachty-Zapałowicza, Jana Czerwińskiego i Leszka Wiśniowskiego o łącznej liczbie ok. 900 powstańców, stoczyły pod Mołożowem bitwę z żołnierzami rosyjskimi pułkowników: Szarlotinga, Lubina i Jaworowa, dysponującymi ponad 1200 żołnierzami. O świcie wojska powstańcze stanęły w lasach pomiędzy Starą Wsią, Mołożowem, Tuczapami i Miętkiem. W nocy nieoczekiwanie odłączył się od zgrupowania oddział Wiśniowskiego i bez wiedzy głównodowodzącego udał się na Wołyń, pozostawiając mały, składający się z 40 ludzi oddział. Rannych z poprzedniego dnia walk umieszczono w folwarku – Mołożów pod opieką dr. Juwenala Niewiadomskiego. W nowym miejscu Zapałowicz rozlokował odpowiednio siły Oddziału Lwowskiego, wyznaczając 2 kompanii strzeleckiej pozycje w centrum frontu (wzdłuż linii lasu zwrócona na zachód);