Karol Konstanty Grygowicz (ur. 10 grudnia 1782 w Krakowie, zm. 25 listopada 1855 w Kaliszu) – polski doktor medycyny i chirurgii, żołnierz Księstwa Warszawskiego i urzędnik Królestwa Polskiego, uczestnik powstania listopadowego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Daniela i Zofii z Hermanowskich urodził się 10 grudnia 1782 w Krakowie. W rodzinnym mieście ukończył szkołę średnią i podjął studia na medyczne w Szkole Głównej Krakowskiej. W 1806 uzyskał dyplom doktora medycyny na Uniwersytecie Jagiellońskim. W następnym roku, 13 stycznia w stopniu urzędnika zdrowia 1 klasy, przydzielono go do 4. pułku piechoty Wojsk Polskich Księstwa Warszawskiego.
Brał udział w wojnie z Austrią oraz w kampanii hiszpańskiej w latach 1808–11, oraz m.in. w bitwie pod Czasznikami, Berezyną, Dreznem i Lipskiem. W 1814 przeniesiony do pułku krakusów. 24 lutego 1815 został lekarzem wzorowych batalionów i szwadronów gwardii, a od 27 września 1817 służył jako lekarz dywizyjny gwardii.
W Królestwie Polskim był szefem biura w wydziale lekarskim w Komisji Rządowej Wojny.