Poza twórczością solową w latach 80. XX wieku, artysta był członkiem projektu Clock On 5, współpracował również jako autor, producent, koproducent, remixer lub wokalista wspierający z innymi artystami i projektami italo disco: Humphrey, The Cover Band, The Fashion, Fizzy, Smack, Foster, Angelita’s Boys, Helicon, Max Coveri, Body Power, Paul Sharada, Willy One Gang, Tom Dollar, Bon Ton, G.M.T. One, Hot & Cold, Funny Twins, Marina, Manhattan Claude, Schiffer i Fit Looz. Był zaangażowany także w produkcję singla Sabriny Salerno – „Sex”.
W latach 90. XX wieku, Alberto stopniowo zmieniał styl swoich nagrań z italo disco w stronę eurodance i italodance. Zajął się także rozwojem swojej wytwórni – One Records. Jej nakładem wydał w tym czasie dwa single: „This Is Real” (1992) i „All You Want” (1993). W 1992 roku nawiązał również współpracę z Jenny Bridges czego efektem był ich wspólny singel „Going To The Future” wydany przez wytwórnię Discomagic Records. W tym samym roku artysta powrócił ponownie do działalności pod pseudonimem Jock Hattle, wydając pod nim jeden singel – „The Night Call”. W 1998 roku wytwórnia ZYX Music wydała na singlu cover nagrania „Mandy” (w oryginale Scott English, później między innymi Barry Manilow) w wykonaniu Alberto. W tym samym roku na rynku pojawiła się kompilacja przebojów artysty pt.