Za obszar podmiejski uznaje się spójne terytorialnie małe jednostki podziału administracyjnego, w których co najmniej 15% pracujących mieszkańców pracuje w mieście głównym.
W przeszłości funkcjonalny obszar miejski był również określany terminem szersza strefa miejska (, LUZ).
Cechy obszaru metropolitalnego Obszar metropolitalny według Bohdana Jałowieckiego stanowi jednostkę terytorialną, posiadającą takie cechy jak: zdolność do międzynarodowej współpracy, zgodnie z którą może współpracować z zagranicą w zakresie przyjmowania czynników produkcji, usług, towarów i siły roboczej, kreatywność na arenie międzynarodowej, co oznacza umożliwienia funkcjonowania na jej terytorium zagranicznych firm, organizacji, placówek dyplomatycznych itd., zdolności do eksportu przedsiębiorstw, banków, instytucji, rozwinięta komunikacja lądowa i powietrzna, dostępność telekomunikacyjna poprzez sprawne działanie poczty, telefonów, Internetu i ruchu turystycznego, rozwinięty sektor usług, zdolny do sprawnej obsługi biznesu, medialność i posiadanie ośrodków masowego przekazu o znaczeniu ogólnokrajowym, obecność na terenie metropolii instytucji krajowych i regionalnych organizacji o uznanej na arenie międzynarodowej marce, paradyplomacja, realizowana za pośrednictwem przedstawicieli metropolii w innych miastach bądź za granicą, zdolność do