W Polsce pojęcie obszaru metropolitalnego zostało użyte po raz pierwszy w 1968 r. przez Główny Urząd Statystyczny. Definicja nawiązywała do ówczesnych zaleceń ONZ oraz do zdefiniowanych w Stanach Zjednoczonych statystycznych obszarów metropolitalnych, jednak nie uwzględniała powiązań funkcjonalnych.
Według ustawy z 2003 r. obszar metropolitalny jest obszarem wielkiego miasta oraz powiązanego z nim funkcjonalnie bezpośredniego otoczenia, ustalony w koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju (KPZK)(Art. 2 pkt 9) Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ().
W 2011 r. rząd przyjął Koncepcję Przestrzennego Zagospodarowania Kraju 2030Uchwała Nr 239 Rady Ministrów z dnia 13 grudnia 2011 r. ws. przyjęcia Koncepcji Przestrzennego Zagospodarowania Kraju 2030 (), w której uznano, że za metropolie można uznać te ośrodki (wraz z ich obszarami funkcjonalnymi), które stanowią centra zarządzania gospodarczego na poziomie krajowym, mają duży potencjał gospodarczy (ponadkrajową atrakcyjność inwestycyjną), oferują szereg usług wyższego rzędu i pełnią funkcje symboliczne, charakteryzują się wysoką zewnętrzną atrakcyjnością turystyczną, dużymi możliwościami edukacyjnymi i tworzenia innowacji (rozbudowane szkolnictwo wyższe, obecność jednostek naukowych i badawczo-rozwojowych), mają zdolność do utrzymywania