Józef Jaroszewicz (ur. 1793 w Bielsku, zm. 1 lutego 1860 tamże) – polski prawnik, profesor Uniwersytetu Wileńskiego, historyk Podlasia, Litwy, Białorusi i Ukrainy.

Życiorys Ojciec jego Benedykt był szlachcicem zamieszkałym w Bielsku i pełnił funkcję pisarza bielskich ksiąg radzieckich. W Bielsku urodził się Józef i tu pobierał pierwsze nauki. Ukończył studia na Uniwersytecie Wileńskim w 1815 uzyskując stopień magistra prawa. Dzięki wykładom Joachima Lelewela postanowił poznać prawo miejscowe oraz historię i etnografię rodzinnych okolic.

Podejmuje pracę jako wykładowca prawa rzymskiego i litewsko-polskiego w liceum krzemienieckim. Efekty swojej pracy nad historią lokalną zawarł w artykule opublikowanym w Dzienniku Warszawskim w 1826 pod tytułem: "O wpływie religii chrześcijańskiej na cywilizację Słowian". W następnym roku podjął pracę na Wydziale Prawa Uniwersytetu Wileńskiego jako wykładowca prawa miejscowego. W 1827 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego i w następnym roku profesora zwyczajnego.

Na jego wykłady uczęszczał Juliusz Słowacki, który przez pewien czas również mieszkał na stancji u Jaroszewiczów.