Koncepcja polskiej polityki zagranicznej po 1989 roku thumb|Premier Tadeusz Mazowiecki i prezydent USA George H.W. Bush w Białym Domu (1990) W okresie 1989–1992, po zmianach w otoczeniu międzynarodowym, nastąpiła całkowita reorientacja polityki zagranicznej, wyrażająca się w trzech celach: uzyskanie gwarancji bezpieczeństwa poprzez uczestnictwo w nowym systemie bezpieczeństwa; zapewnienie wsparcia dla przemian rynkowych; budowanie prestiżu Polski i Polaków, jako narodu, który pierwszy wyłamał się z bloku wschodniego.