Tadeusz Karol Mieczysław Szlenkier (ur. 31 października 1917 w Vevey, zm. 28 września 1998 w Rustington) – major pilot Wojska Polskiego, inżynier lotniczy.
Życiorys Syn Karola Stanisława i Haliny z Pfeifferów. W 1925 roku przeprowadził się z rodziną z Radomia do Warszawy, gdzie uczęszczał do I Państwowego Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie (matura 1935). Należał do 23 Warszawskiej Drużyny Harcerskiej „Pomarańczarnia”. Po zdaniu egzaminu maturalnego w 1935 roku rozpoczął studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej. Na Politechnice uzyskał półdyplom i jesienią 1938 roku wstąpił do Szkoły Podchorążych Rezerwy Lotnictwa w Sadkowie.
Po wybuchu II wojny światowej został schwytany przez oddział Armii Czerwonej. Uzyskał zwolnienie z niewoli i dotarł do Lwowa. Próbował przedostać się na teren Węgier, ale 10 października 1939 roku został ponownie zatrzymany i uwięziony. Od 28 sierpnia 1940 roku w Uchcie pracował jako drwal przy budowie linii kolejowej. Na mocy układu Sikorski-Majski zgłosił się do służby w Wojsku Polskim i otrzymał przydział do Polskiej Eskadry Łącznikowej w dyspozycji gen. Władysława Andersa. 4 kwietnia 1942 roku został ewakuowany do Persji, a następnie do Palestyny.