thumb|Region Kołymy-położenie geograficzne thumb|Dokument zwolnienia Anatola Krakowieckiego z łagrów Kołymy z prawem podróży z Magadanu do Władywostoku thumb|Więźniowie przy pracy w kopalni złota Kołyma () – nieformalne określenie największej grupy obozów koncentracyjnych/obozów pracy przymusowej na północnym wschodzie ZSRR (Jakucka ASRR, obwód magadański) podlegających Głównemu Zarządowi Poprawczych Obozów Pracy NKWD (Gułag). Nazwa pochodzi od położenia w dorzeczu Kołymy. Przez więźniów obszar ten był nazywany Przeklętą Wyspą. Teren podległy Gułagowi miał powierzchnię 2,6 mln km².
Historia Obozy wchodziły w skład (Północno-Wschodnie Poprawcze Obozy Pracy, Северо-Восточный ИТЛ, działające na rzecz „Dalstroju”), utworzonych w 1932 w wyniku odkrycia na bezludnych, niezagospodarowanych obszarach bogatych zasobów naturalnych: węgla, platyny, złota (w żyłach i piaskach złotonośnych), uranu, rudy cyny i ołowiu, molibdenu, ropy naftowej. W 1931 Eduard Berzin na rozkaz Stalina zaczął organizować przedsiębiorstwo górnicze „Dalstroj” podległe NKWD. W lutym następnego roku przybyli pierwsi więźniowie. W pierwszych latach funkcjonowania obozów śmiertelność wynosiła nawet prawie 80%.