Bitwa na płyciźnie Downs – starcie zbrojne, które miało miejsce 31 października 1639 roku podczas wojny osiemdziesięcioletniej – jej ostatniej fazy, trwającej w latach 1621–1648 w ramach wojny trzydziestoletniej.
Przyczyny W 1584 roku powstańcy holenderscy na wyzwolonych spod panowania Hiszpanów ziemiach ogłosili powstanie Republiki Zjednoczonych Prowincji, a w 1609 roku podpisano rozejm pomiędzy tą republiką a Hiszpanią. Rozejm ten był jednak kruchy, gdyż obowiązywał w Europie, a flota holenderska atakowała zamorskie kolonie Hiszpanii.
Po wygaśnięciu rozejmu w 1621 roku wznowiono działania wojenne. Początkowo Hiszpanie odnosili sukcesy, a w 1625 roku zdobyli Bredę. Sytuacja uległa zmianie, gdy do wojny trzydziestoletniej przystąpili Francuzi. Holendrom udało się w 1637 odzyskać Bredę, a wojska francusko-szwedzkie pod dowództwem Bernharda, księcia Saksonii-Weimaru zdobyły 17 grudnia 1638 położoną w Nadrenii ważną cesarską twierdzę Breisach, przecinając tym samym „hiszpański szlak”, którym Hiszpanie wysyłali wojska, zaopatrzenie i pieniądze do Flandrii„Hiszpański szlak” przebiegał przez terytoria podległe władzy Cesarza Rzymskiego Narodu Niemieckiego oraz króla Hiszpanii (obaj pochodzili z rodu Habsburgów) lub sprzymierzone.