Zdobyła srebrny medal w biegu na 400 metrów przez płotki na mistrzostwach Europy w 1994 w Helsinkach, przegrywając jedynie z Sally Gunnell z Wielkiej Brytanii, a wyprzedzając Annę Knoroz z Rosji. Zajęła 2. miejsce na tym dystansie w zawodach pucharu świata w 1994 w Londynie, również za Gunnell, a przed Knoroz. Zajęła 6. miejsce w tej konkurencji na mistrzostwach świata w 1995 w Göteborgu i 8. miejsce na igrzyskach olimpijskich w 1996 w Atlancie, a także odpadła w półfinale na mistrzostwach świata w 1997 w Atenach.
Zwyciężyła w sztafecie 4 × 400 metrów (która biegła w składzie: Anke Feller, Uta Rohländer, Rieger i Grit Breuer) oraz zdobyła brązowy medal w biegu na 400 metrów przez płotki (wyprzedziły ją Ionela Târlea z Rumunii i Tetiana Tereszczuk-Antipowa z Ukrainy) na mistrzostwach Europy w 1998 w Budapeszcie. Zajęła 5. miejsce w biegu na 400 metrów przez płotki w zawodach pucharu świata w 1998 w Johannesburgu.
Odnosiła sukcesy w pucharze Europy. Zwyciężyła w biegu na 400 metrów przez płotki w 1999, zajęła 2. miejsca w 1996 i 1997 oraz 3. miejsce w 1998.
Rieger była mistrzynią RFN, a później Niemiec w biegu na 400 metrów przez płotki w latach 1990, 1993 i 1999–1999, wicemistrzynią na tym dystansie w 1991, 1992, 1994 i 1995 oraz brązową medalistką w 1987.