Vladimir Ćorović (ur. 27 października 1885 w Mostarze, zm. 12 kwietnia 1941 w Grecji) – serbski historyk, nauczyciel akademicki, autor i naukowiec, członek Serbskiej Akademii Nauk i Sztuk.

Życiorys Ćorović skończył szkołę podstawową i gimnazjum w Mostarze. Kontynuował studia na Uniwersytecie Wiedeńskim w 1904 roku, studiując archeologię, historię i filologię słowiańską. Działał w serbskiej grupie akademickiej „Zora”. Uzyskał tytuł doktora w 1908 na podstawie rozprawy o Lukijanie Mušickim, serbskim poecie z XVIII wieku.

Ćorović spędził pewien czas w Bolonii i Paryżu, badając rękopisy starosłowiańskie. W liście zauważył, że taka praca „jest ciężka i nie jest przeznaczona dla wszystkich”. Przeniósł się do Sarajewa we wrześniu 1909 roku i pracował jako kurator, a później administrator w Muzeum Narodowym Bośni i Hercegowiny, okres ten zapoczątkował jego intensywne lata pracy.

Po zabójstwie arcyksięcia Franciszka Ferdynanda Austrii 28 czerwca 1914 władze austro-węgierskie aresztowały Ćorovicia, oskarżonego o zdradę stanu. Ćorović został najpierw skazany na pięć lat, ale Sąd Najwyższy przedłużył ten okres do ośmiu z powodu jego wkładu w postęp kulturalny Serbów poprzez Prosvjetę.