W 2012 należał do założycieli partii . Z jej ramienia w tym samu roku po raz pierwszy uzyskał mandat posła do parlamentu Czarnogóry. W trakcie kadencji opuścił tę formację, a w 2015 dołączył do Zjednoczonej Akcji Reform. Ponownie wybierany na deputowanego w wyborach w 2016, 2020 i 2023.
W 2017 stanął na czele URA, został też liderem koalicji politycznej „Crno na bijelo”. W grudniu 2020 objął urząd wicepremiera w rządzie Zdravka Krivokapicia. W lutym 2022 jego ugrupowanie wraz z opozycją (w tym socjalistami Mila Đukanovicia) przegłosowało wotum nieufności wobec gabinetu. W następnym miesiącu prezydent desygnował go na stanowisko premiera, zlecając mu misję utworzenia nowego rządu. Poparcie dla jego rządu zadeklarowała opozycyjna prezydencka Demokratyczna Partia Socjalistów Czarnogóry, ugrupowania socjaldemokratów i mniejszości narodowych oraz SNP. 28 kwietnia 2022 parlament zatwierdził jego mniejszościowy rząd, który tego samego dnia rozpoczął urzędowanie. 20 sierpnia 2022, wkrótce po podpisaniu budzącej kontrowersje umowy z Serbskim Kościołem Prawosławnym, Zgromadzenie Czarnogóry przegłosowało wobec rządu wotum nieufności.