Służbę w gromadach budowano w oparciu o przejęte etaty agronomów zatrudnionych w powiatowych związkach kółek rolniczych (5268 osób), zootechników zatrudnionych w powiatowych radach narodowych (1438 osób), służby instruktorskiej związków i zrzeszeń branżowych (450 osób), instruktorów poradnictwa żywieniowego spółdzielni mleczarskich (800 osób), służby instruktorskie przemysłu rolno-spożywczego (900 osób) oraz służby przemysłu lekkiego (100 osób). Zgodnie z zarządzeniem przekazanie służby wiązało się z przekazaniem etatów, limitów funduszu płac i środków budżetowych przewidzianych w planach finansowym jednostki.
Stanowiska w gromadzkiej służby rolnej Stanowiska gromadzkiej służby rolnej utworzone zostały przy prezydiach gromadzkich rad narodowych. W gromadach o dużym obszarze użytków rolnych, znacznym udziale gospodarstw powyżej 2 ha, niedostatecznym poziomie kultury rolnej, tworzono stanowiska asystenta agronoma i asystenta zootechnika. Gminy były zobowiązane do utworzenia stanowiska referenta rolnego (do 1970). Bezpośrednie kierownictwo nad gromadzką służbą rolną sprawował agronom, wyznaczony przez przewodniczącego gromadzkiej rady narodowej. Natomiast nadzór fachowy i merytoryczny nad służbami sprawował wydział rolnictwa powiatowej rady narodowejOkólnik Ministra Rolnictwa z dnia 14 grudnia 1968 r.