Kariera Po ukończeniu studiów Perchuhi Partizpanjan wyjechała do Turcji, gdzie uczyła w Van, a następnie w Giresun. W 1909 roku wyszła za mąż za Sarkisa Barseghjana, który został przywódcą FRA w Konstantynopolu. Urodził im się syn Armen (1914–2003). W marcu 1915 roku Sarkis został aresztowany, a 30 kwietnia stracony przez władze osmańskie, na samym początku ludobójstwa Ormian. Perchuhi uciekła z synem do Sofii, a potem zamieszkała w Tbilisi. Wróciła do pracy w szkole, najpierw w szkole dla dziewcząt Sainte-Gayané, a potem Mariamian-Hovnanian.
Kiedy Armenia odzyskała niepodległość 28 maja 1918 roku Perchuhi zamieszkała w Erywaniu. Współpracowała z innymi członkami FRA w pracach zmierzających do zagwarantowania w nowej konstytucji powszechnego prawa wyborczego, a tym samym prawo wyborczego dla kobiet. Zajmowała się też razem z innymi kobietami sierotami i uchodźcami.
Podczas wyborów parlamentarnych, które odbyły się 21 i 23 czerwca 1919 roku, Perchuhi Barseghjan została jedną z trzech kobiet wybranych do parlamentu obok Warwary Sahakjan i Katarine Zaljan-Manukjan. W obradach parlamentu uczestniczyła do grudnia 1920 roku, czyli do dnia inwazji Armii Czerwonej na Armenię.