Autorka dziesięciu tomików poetyckich i trzech zbiorów esejów. Jej język poetycki charakteryzuje deformacja form słów, z których Stiepanowa wyciąga nowe znaczenia. Rozgłos przyniosła jej książka Pamięci pamięci, która łączy elementy eseju, fikcji literackiej, przewodnika turystycznego i dokumentu historycznego oraz wchodzi w dialog z twórczością Rolanda Barthesa, W.G. Sebalda, czy Susan Sontag. Choć punktem wyjścia jest historia rodziny Stiepanowej, równie ważne są wyrwy w rodzinnej pamięci i niemożność poznania przeszłości.
Stiepanowa otrzymała liczne wyróżnienia, w tym nagrody Borisa Pasternaka (2005), Andrieja Biełego (2005), Lerici Pea Mosca (2011), czy stypendium Iosifa Brodskiego. W 2018 roku powieść Pamięci pamięci została wyróżniona nagrodą Bolszaja Kniga, a w 2021 roku jej angielski przekład autorstwa Sashy Dugdale znalazł się na krótkiej liście nominowanych do Międzynarodowej Nagrody Bookera. Z kolei polskie tłumaczenie znalazło się na długiej liście nominowanych do Literackiej Nagrody Europy Środkowej „Angelus”.